Is this really necessary?

Want ik ben door mijn eerdere opdrachten heen! Nu ik (minimaal een maand) vrij ben van Blind, wil ik nog wel door blijven schrijven. Als je echt je best wilt doen, mag je ook zeggen in welke persoonsvorm ik het verhaal(tje) moet schrijven en in welke tijd ;)
O en reageer alsjeblieft hier en niet bij de lijst.

Klik hier voor de lijst

Ik heb een zwak voor goedgevulde kinderprentenboeken. Mijn laatste aanschaf: Pom ti Dom van Kim van Kooten. Over een roodharig verwend prinsesje, met rijm. <3

  Lacklustre
                 Defiant
                 Incompetent





Woe.  

 

Hij viel me pas op toen ik al naast 'm zat. Karamelbruine krullen, lang, leuk gekleed. Wel een beetje glad, waar ik een zwak voor heb. Grofgebreid wollen vest, blauw overhemd, goede spijkerbroek, leren schoenen. Alleen met z'n tas bewees hij nog een nonchalance voor mode: een oude zwarte Eastpak. Ik ken geen man die hebberigheid voor tassen kent.
Ik keek weer voor me. Zelf werd ik licht-neurotisch van staarders in de metro, dan moest ik het zelf ook niet doen. Gelukkig was hij met z'n toffe, slick telefoon bezig. Hyves zo te zien, vast met honderden vriendjes. Ik probeerde de draad van mijn boek terug te vinden.
Bij het uitstappen, zijn been tegen de mijne, trapte hij mijn boekentas om. Zijn sorry klonk als gewassen badstof, ruw en zacht tegelijkertijd.
De oudere meneer tegenover wees hem er op dat hij iets had laten vallen, maar het was mijn ietwat kinderachtige olifantenboekenlegger die op de grond lag. Toch bukte hij en gaf 't aan mij. "Alsjeblieft."
"Dank je", zei ik met een veel te grote grijns. Zijn ogen waren maar net iets donkerder dan zijn haar. Hij ging weer overeind staan en liep naar de deuren. Had ik net een filmmoment ontweken? Moest ik achter hem aan, hoi roepen en om een drankje vragen?
De metrodeuren klapten weer dicht. Weg van het drankje, door naar Capelse Brug.

's Middags liep ik weer terug naar het OV-station. Toen ik de Hoofdweg overstak, werd ik aangesproken. "Hee, jij weer!"
Het was de metrojongen, op de fiets. Dat betekende vast dat hij in de soort van buurt woonde.
"Ik weer", was mijn enige reactie. Hij reed, kijkend naar mij, bijna tegen een tegenligger. "Kijk uit!", riep ik. We keken elkaar een tel aan. Zulke mooie ogen. Toen begon het stoplicht te ratelen en realiseerde ik dat ik midden op de snelweg stond. Hij was afgestapt, ook nog op de snelweg. "Ik moet een trein halen", piepte ik en liep meteen door. Naast het Coca Cola gebouw sprak ik mezelf streng toe. Hoe kon ik ooit een leuke jongen krijgen als ik zoiets afwees?
Ik draaide me weer om en sprintte naar de oversteek. Rijen auto's blokkeerden mijn weg. Nergens een fietser te zien. Ik wist niet eens naar welke kleuren ik moest zoeken, op karamelbruin na.
"Shit", zei ik, veel te hard. Ik draaide me weer om, op weg naar mijn trein.
Morgen moet ik voor mijn werk bij Kralingse Zoom er uit. Als het drie keer scheepsrecht zal zijn, zal hij daar niet alleen om half twee, maar ook om tien uur uitstappen.  

 



Ik wil in zijn wereld wonen

Voor suzzert

( Ik schreef dit met niet meer dan een idee in mijn hoofd en zin in iets anders dan Blind. Ik vind het idee nog steeds leuk, maar weet niet of het een af verhaal is. )
Nog te doen: 11: Memory

Een geur alsof plastic de mogelijkheid heeft gekregen om te bloeden. Wonden met scherpe zwakke geuren.
Armen vol met witte plakreepjes.
Witte gezichten, kleine ogen.
Begraven onder de lakens en dekens.
Veel te veel wit en mijn moeder ligt er tussen.

 We're of the club for Chuck and Blair, for the others we don't care

 "Sta je nu de bakplaten schoon te maken?" Ongeloof in haar stem. 
"Het is relaxend" mompel ik. "Gewoon alleen maar zorgen dat het schoon wordt en verder niks."
"Ik wist niet eens dat je de Dreft als schoonmaakmiddel zou herkennen. Jeetje."

Swiss nostalgia was linked to the singing of Kuhreihen, which were forbidden to Swiss mercenaries because they led to nostalgia to the point of desertion, illness or death.  

Bron
Ik wil hier ECHT iets van maken. Nostalgie die tot de dood leidt? Whoppa! 

Zal ik mijn layout in deze veranderen?

( Het begon met (bijna) privé stranden op Elba ) 

O wat ben ik toch een wonderlijk personage, twee jaar geleden nog was ik de Maan!

De Rode Kiwi Kamer is vanaf zondag 16 augustus tot zondag 30 augustus gesloten voor argumenten, feiten en meningen door verblijf van de enige aanwezige op respectievelijk Elba, in Italië, Zwitserland, Frankrijk, Luxemburg, Duitsland en België.

Fijne vakantie! 

Het bedrijf waar ik nu de eerste week achter de rug heb,
gebruikt papieren bootjes als marketing trucje.  Amai <3 





En nu ik weer in Rotterdam centrum werk, passeer ik dagelijks het überkitsche kunstwerk voor Heer Bommel. Amai <3  

Voor stiekje 

Het idee vond ik wel fijn, maar van de uitwerking word ik een beetje kriebelig. Misschien dat ik er later nog aan verander.
( Het duurde even, maar toen )
Nog te doen: 61: Fairy tale, 11: Memory

Het zijn ongeveer drie verhalen die door elkaar gehusseld zijn en de noten leiden een eigen leven. Verder worden er veel andere talen doorheen gegooid waarna die worden vertaald en geïnterpreteerd. Daarnaast kun je ook te ver gaan met creatief gebruik van bladwit. Wel lezen als je wil puzzelen en bladeren en geen probleem hebt met door een verhaal te struikelen. Niet lezen als je gewoon een dikke pil met een spannend verhaal verwacht.